Ég
hef alltaf elskað mína nánustu, þótt óendanlega vænt um þau
og verið tilbúin til að gera allt fyrir þau. Þessa
tilfinningu hef ég haft frá blautu barnsbeini og hafa þær
tilfinningar beinst að fjölskyldu minni og mínum nánustu
vinum.
Ég var
líka alveg viss um að þegar ég myndi eignast barn þá yrði ást mín á
því sterk en aldrei hefði ég getað ímyndað mér hversu sterk
hún reyndist svo verða! Ég myndi gera ALLT fyrir Venna, og þá meina
ég ALLT! Það er yndisleg tilfinning að þykja svo óskaplega vænt um
einhvern og ekki var verra að verða svo ástfangin af yndislegum
manni sem var tilbúin til að elska til baka, það er líka dásamleg
tilfinning; að elska og vera elskaður.
Í dag er
ég svo heppin að hafa eignast annað barn og það skrítna er að ég
elska það jafn óendanlega mikið og fyrsta barnið mitt! Ef þú,
lesandi góður, skilur ekki hvað ég er fara þá skal ég segja þér það
nánar. Það sem ég meina er það hversu ótrúlegt mér finnst hvað
ég er fær um að þykja vænt um svo marga einstaklinga, það virðist
vera nóg til að væntumþykju, ást og gleði í einni manneskju!
Kannski er það þetta sem kallað er móðureðlið/móðurástin, ég hefði
aldrei getað trúað því hversu sterkar tilfinningar ég hef til
þessara tveggja litlu einstaklinga. Hvað sem það er þá finnst
mér ég gríðarlega heppin að vera svona rík, ég elska og er elskuð
til baka.
Guðný Drífa kveður, full af ást!